Kolekcjoner wrażeń

Kolekcjoner wrażeń

Czy wiesz, jak to jest nie móc znieść myśli o przeciętnym życiu? Zwyczajnym. Pełnym prostoty. Bez fajerwerków, spektakularnych wydarzeń, bez wielkiego świata. Ciągła gonitwa za iluzją, szukanie lepszej wersji siebie, bardziej zaradnej, interesującej, zawsze otwartej i taktownej. Nieistniejącej. Przyjaźń z nie-ideałem od razu skazana jest na porażkę, więc lepiej przeczekać, aż w swoich oczach osiągnie się zadowalający poziom wartości. Harder. Better. Faster. Stronger. – Never.

Czytaj dalej „Kolekcjoner wrażeń”

Niech się radują kości, które skruszyłeś

Niech się radują kości, które skruszyłeś

Łamanie schematów.

To boli. Tak bardzo przywiązana jestem do tego, co znane. Do konkretnego sposobu reagowania, do omijania ‘niewłaściwych’ miejsc i ludzi, do mechanicznego powtarzania mozolnie wypracowanych odpowiedzi na niewygodne pytania. Mnóstwo we mnie zastanych stawów, które ograniczają Życie. Nie chcę ich rozruszać, bo wiem, że wysiłek będzie się wiązał z trudem i zmianą. Nauczyłam się żyć w skrępowaniu.  To nawet wygodne i bezpieczne – dobrze oswojone.

Czytaj dalej „Niech się radują kości, które skruszyłeś”

Plecy Boga

Plecy Boga

Być przyjacielem. Przy – ja – ciel. Bliski. Ktoś – przy – moim – ciele. Ktoś kogo dopuszczam do siebie. Ktoś, komu nie stwarzam barier. Ktoś, komu daję się poznać, bez owijania swojej twarzy w kolejne warstwy uśmiechu, udawanych emocji. Być przyjacielem. Niełatwe zadanie.

Czytaj dalej „Plecy Boga”

Szczerość

Szczerość

To właśnie mogę dać Bogu. Tyle jestem mu ‘winna’. Nie napinanie mięśni, by pokazać duchowy atletyzm. Nie ubieranie myśli w piękne słowa, bo przecież: ‘nie wypada tak dukać przed Bogiem’. Szczerość. Bóg czeka na moją prostą modlitwę. Na to, bym opowiedziała Mu o swoich porażkach, o wątpliwościach. Bym ‘wylała przed Nim swe serce’ /Ps 62, 9/. Bym prosiła, by objawiał Swoją Miłość, co dzień od nowa.

Czytaj dalej „Szczerość”

O skupieniu

O skupieniu

Zatrzymać się. Tam gdzie jestem. To trudne. Nie uciekać do tego, co przede mną, ani do tego, co za mną. Zauważać, to co spotykam. Obdarzać uwagą tych, których spotykam. Skupić się. Na jednym widoku. Na jednym spotkaniu. Na jednej rozmowie. Na jednym życiu.

Czytaj dalej „O skupieniu”